تغذيه درختان پسته بارور:
پسته نيز مانند ساير گياهان براي رشد و توليد محصول به 14 عنصر غذايي احتياج دارد. اين 14 عنصر را كه عناصر اصلي نام گرفته اند به دو دسته عناصر پر مصرف و عناصر كم مصرف نقسيم مي نماييم .
عناصر پر مصرف عبارتند از : ازت (N)، فسفر(P)، پتاسيم(K)، كلسيم(Ca)، منيزيم(mg) و گوگرد(S) و عناصر كم مصرف نيز به ترتيب شامل آهن (Fa)، منگنز(Mn)، كلر(Cl)، بر(B)، مس(Cu)، روي (Zn)، نيكل(Ni)، موليبدن(Mo)، مي باشند. عناصركربن(C)، هيدروژن(H) و اكسيژن(O)، نيز از عناصر غذايي پرمصرف مي باشند چون تامين اوليه و جذب آنها بيشتر از طريق هوا انجام مي شود ، جزتقسيم بندي اوليه ذكر نشده اند. در بعضي از تقسيم بنديها عناصر سديم(Na) و كبالت (Co)و سيليسيوم(Si) را عناصر ندرتاً ضروري (عناصري كه وجودشان به مقدار كم براي رشد برخي از گياهان ضروري است) دانسته اندو مقدار خيلي كم از عناصري مثل يد(I)، فلوئور(F)، برم(Br) ، آلومينيوم (Al)و سلنيوم(Se) را موجب تحريك رشد گياهان دانسته ولي گويند اگرچه آنها در تغذيه گياه نقشي ندارند اما براي سلامت مصرف كنندگان گياهي (انسانها و دامها) وجودشان به ميزان مناسب در گياهان لازم است.
مواد غذايي معمولاً به صورت يونهاي محلول در آب آبياري و يا با عمل پخشيدگي (Diffusion) از خاك به طرف سطح ريشه ها رفته و جذب مي شود. ممكن است با وجود مواد غذايي به مقدار كافي، علائم ديگري رشد درخت محدود كرده و نشانه هاي بوجود آيد كه با علائم كمبود موادغذايي اشتباه گرفته شود.اين عوامل عبارتند از :
- خشكي خاك يا كمبود رطوبت در آن
- زخم شدن تنه درختان با وسايل مكانيكي
- كاربرد علفكشها
- تجمع برخي مواد غذايي در شرايط خاص
براي شناسائي كمبودها در درختان پسته بايد همه شرايط را يكجا و با هم در نظر گرفت . بنابراين كمبودها را در شرايطي فقط از روي علامات ظاهري مي توان تشخيص داد كه ساير احتياجات درخت كاملاً تامين شده باشد.
شكل 123- زخم شدن تنه
شكل 124- اثر سميت نمك بر روي برگ